Koop mij !! Over onbewust koopgedrag

Leuke video over het effect van onbewust koopgedrag, herken je jezelf ?

Wetenschap: binnenkort weten we wat de ander denkt

http://www.cbsnews.com/stories/2008/12/31/60minutes/main4694713.shtml

Onbuigbare arm

Een klassiek voorbeeld is de “onbuigbare arm”. We zijn vaak veel bezig om perse iets voor elkaar te krijgen, of beter nog te voorkomen. Dit kost spanning en uiteindelijk moet je die altijd opgeven. Maar is er een makkelijkere manier om dingen voor elkaar te krijgen ?

Probeer dit experiment eens: strek je arm voor je uit en vraag een partner om die te buigen, jij hebt de taak om ervoor te zorgen dat dit niet lukt. Hoe je je ook inspant, uiteindelijk buigt je partner je arm bijna altijd. Doe nu het volgende, ontspan jezelf en beeld je in dat er vanuit je arm een waterstraal spuit tot een kilometer verder, of beeld je in dat je arm 10 meter lang is en dat je elleboog op de helft van die afstand zit. Heb je dit beeld ? Laat je partner nu nog eens hetzelfde doen. En ?

Hou dit experiment in gedachten als je weer eens aan minder leuke dingen denkt.

http://www.bodymindandmodem.com/CoolKi/Unbend.html

Focuss

Een mooi en bekend experiment is die van de aap en het basketbal. Gedurende een aantal minuten werden mensen gevraagd te tellen hoe vaak het witte team de bal overspeelde. Tijdens het kijken liep er plotseling een man verkleed als gorilla door het beeld. Een groot deel van de participanten bleek na afloop die gorilla helemaal niet gezien te hebben. We zijn vaak zo bezig met onze eigen gedachten en focus dat we zaken (kansen) die recht voor ons liggen niet eens zien.

In de psychologie wordt dit Inattentional blindness genoemd: je bent blind voor dingen waaraan je geen aandacht besteed.

Je weet nu eenmaal niet waarvan je je niet bewust bent. Denk aan de bekende die naast je op het terras zit en die je in eerste instantie niet eens ziet zitten.

Een zelfde experiment werd gedaan met een groep mensen die werden gevraagd om binnen een minuut alle foto’s in een krant te tellen. De organisatie wist dat dit zelfs voor de allersnelsten niet mogelijk was maar dat werd niet verteld aan de deelnemers. Een aantal deelnemers kon echter na enkele seconden de krant al voor zich neerleggen. De rest telde snel verder.

Achteraf bleek dat de onderzoekers op pagina 2 van de krant een advertentie van een halve pagina groot hadden gezet met daarin de tekst: “stop maar met zoeken, er staan 32 foto’s in deze krant”.  Wat is het dat sommige mensen zo’n ontspannen blik geeft waardoor ze wel kansen opmerken die zich voor hen voordoen ?

Het is bekend dat een onderdeel van ons brein het R.E.T. reticular activating system, verantwoordelijk is voor het filteren van informatie die voor ons van belang is. Vandaar dat je, als je besloten hebt welke auto je wilt (een witte ford) overal witte fords ziet rijden.

Het bewustzijn kan maar een ding tegelijk, een interpretatie tegelijk zien. Wat zie je hieronder ? Een indianen opperhoofd die naar links kijkt of een eskimo die voor een zwart gat staat ?

 

Ons bewustzijn is zo beperkt dat het maar 7 stukjes informatie tegelijk bewaren en maximaal 60 bits per seconde kan verwerken. Ons onbewuste kan wel 11,2 miljoen bits per seconde verwerken. Ons gezichtsvermogen is ook behoorlijk krachtig dit kan tot wel 10,2 miljoen bits per seconde zien. Maar door het R.E.T. wordt er veel gefiltert. Ons onbewuste neemt dus veel meer waar maar heeft ook een gevoeliger waarneming dan het bewuste. We zien veel meer dan we denken dat we zien.

De kunst is dus om je r.e.t. zo in te richten dat het focussed op wat jij wilt. Het heeft voor een gedeelte met herkenning te maken. Je kunt naar de tv kijken zonder dat je wat opvalt, maar als een vriend je over een nieuw produkt heeft verteld, valt het daarna wel op als je het op tv ziet. Het is dus blijkbaar belangrijk om op een bepaalde manier al de oplossing voor iets te hebben gezien. Ben je ergens niet blij mee dan zie je alleen maar dat, tot je de oplossing hebt gevonden dan zie je steeds meer bewijzen om dat beeld te staven. Het psychologische mere exposure effect zorgt er voor dat hoemeer we met iets in aanraking komen, we het positiever gaan vinden. Overigens merken we negatieve en bedreigende dingen sneller op dan positieve.

Tijd voor nog een testje ? Oke, steek twee handen voor je uit op schouderbreedte. Kijk nu naar je ene hand. Kun je de andere hand net zo scherp zien ? Nee, kijk eens naar de andere hand, en ?

Strek nu je vinger uit en laat die door de ruimte voor je wijzen terwijl je je focussed op je vinger. Valt het je op dat alles waar je je niet op focussed verder weg lijkt te gaan van je vinger ? Je krijgt waar je op focussed.

Bovengenoemde experimenten over de kranten en de aap zijn beschreven in het boek van Richard Wiseman “the luck factor”. http://www.richardwiseman.com/

Synthetisch geluk.

We kennen allemaal wel de situatie waarin we denken dat als we iets meemaken of hebben we dan blijer zijn. Een mooi voorbeeld is als je een weekendje weg boekt je kiest voor een hotel met een sauna erbij. In de praktijk blijk je dat nauwelijks te gebruiken. Een ander mooi voorbeeld is iets waar veel mensen met overgewicht mee te kampen hebben. Ze denken de hele dag aan eten, behalve als ze aan het eten zijn dan schrokken ze het naar binnen.

We blijven steeds op jacht naar dingen waarvan we denken dat ze ons blij maken, maar vaak is de jacht leuker dan de vangst.

We blijven steeds op zoek naar dingen die ons gelukkig maken, tot we gaan onderzoeken waarom we dat eigenlijk willen en daar aandacht aan geven.

Dan Gilbert, een vooraanstaande wetenschapper geeft hier een wetenschappelijke blik op. Ons brein heeft een mooie feature waarmee we het resultaat van acties kunnen uitproberen voor we het echt doen.

Left and right brain

Ik zag kort geleden dit filmpje op ted.com. Zet je aan het denken…