Recessie zit tussen je oren

Modeziekten zitten tussen de oren

De recessie is weer een mooi excuses. Ken je van die mensen die zeggen er niets aan te kunnen doen of die niets doen omdat ze een ziekte hebben. Vaak wordt het hebben van een ziekte aangegrepen als een mooi excuses om niets te hoeven doen. Nee, ja sorry daar kan ik niets aan doen, ik heb nu eenmaal ADHD. Geef het een naam en je hebt geen verantwoordelijkheid meer.
Ik las laatst een leuk artikel in management team waarin wordt aangetoond dat veel ziekten zoals RSI, MS, Burn-out en whiplash veel populairder zijn in bepaalde tijden en dan ook vaker voorkomen. Het zijn zogenaamde modeziekten. Veel patienten strijden dan voor erkenning, het niet erkennen van de ziekte door een arts verergert de zaak alleen maar omdat de patient dan nog iets extra’s heeft om tegen te vechten.
Hetzelfde zie je nu in de recessie. Veel mensen zeggen, ach ja het gaat slechter maar daar kan ik niets aan doen, het is nu eenmaal recessie.
Is dat even een mooi excuses. Verander het woord recessie nu eens door mijn mentaliteit of mijn verantwoordelijkheid. Klinkt heel anders of niet ?

Daarnaast zijn er veel mensen en ondernemers die nu geen investeringen doen of actie ondernemen omdat ze bang zijn voor de recessie. Maw je bent bang voor ideeen die je in je eigen hoofd haalt, die niet eens waar hoeven te zijn.
Ik investeer niet want ik weet niet of het goed gaat met mijn bedrijf in de toekomst. Hoe reageer je als je dat gelooft ? Angstig en onzeker, je doet niets en gaat als een bange wezel in de hoek zitten. Klinkt dat als iemand waar mensen zaken mee willen doen ?
Dus wat gebeurt er dan, het wordt nog waar ook.
Waar ben je bang voor dat er kan gebeuren als je je nu niet angstig voelt voor de recessie ? Ben je bang dat je iets verliest als je niet bang bent voor de recessie ?
Heb je liever die angst of ben je liever vrij, hier en nu onder precies dezelfde omstandigheden ?
Wie zou je zijn zonder die angst ?
In ieder geval een stuk vrijer, ondernemender, en in ieder geval niet bezig met exuses te verzinnen om niets te doen.

Waarheid

Alleen omdat wij heel hard willen geloven dat iets waar is, maakt het nog niet waar. Integendeel, het maakt ons vaak onzeker en strijdvaardig als iemand beweert dat het niet zo is omdat je diep van binnen ook wel weet dat het niet waar is. We hebben vaak de neiging om alleen bewijs te (willen) zien voor wat onze overtuiging staaft en andere bewijzen buiten beschouwing te laten. Dit wordt ook wel inattentional blindness genoemd, we zijn letterlijk blind voor waar we niet op focussen. Maar als je echt overtuigd bent van de waarheid hoef je je toch ook niet te verdedigen en anderen te overtuigen ?
Er zijn maar twee redenen waarom we vast houden aan die overtuigingen en handelen. We handelen omdat we bang zijn voor wat er gebeurt als we dat niet doen of we handelen omdat we enthousiast en blij zijn voor wat er gebeurt als we dat doen.
Als je echt de waarheid wilt weten dan durf je je overtuigingen te onderzoeken op waarheid. En niet klakkeloos aan te nemen wat een ander zegt. En de waarheid is uiteindelijk altijd gelijk aan de realiteit (niet aan wat wij willen of denken wat de realiteit is). Vraag je zelf eens af wat je zou doen als je niet bang zou zijn voor wat er gebeurt als je iets niet doet. Durf jij de waarheid onder ogen te zien ? Zo, da’s een hele zin, denk er eens over na.