Is het echt ?

Het kan je veel tijd en energie besparen als je van tevoren nagaat of iets wel echt is.
Die taken die je nog moet doen, moet je die wel echt doen of is het eigenlijk een wens van iemand anders.
Die mooie meid of jongen waar je zo verliefd op bent, is dat wel echt of wil je gewoon graag verliefd zijn.

Er is een manier om het uit te zoeken, terwijl je de voorgaande zinnen las, wat zei dat stemmetje van binnen ? Was er een stemmetje dat zie dat dat eigenlijk wel waar is ?
Je kunt jezelf ook een paar vragen stellen:
Wat is het gevoel dat ik hierover (vul situatie in) heb ?
Kan ik dat gevoel er even laten zijn ?
Kan ik dat gevoel loslaten alleen voor nu, en ik vraag niet om het los te laten.
Ben ik bereid dat gevoel los te laten of ben ik bang dat ik dan iets verlies.
Wil je dan liever bang blijven of gewoon vrij zijn ?
Wanneer ? Wat zou je doen als je dat gevoel niet had ?
Heb je nu nog steeds een goed gevoel over de situatie ? Dan is het echt.
We hebben vaak de neiging om in een bepaald gevoel te blijven hangen, als je dat gevoel los kunt laten bekijk je de situatie vaak van een andere kant en kun je weer verder.

Kunst werkt als pijnstiller

AMSTERDAM – Het bekijken van kunst kan fysieke pijn verlichten. Onderzoekers aan de universiteit van Bari hebben dat vastgesteld tijdens een experiment met 300 meesterwerken van bekende schilders.

De Italiaanse wetenschappers lieten twintig proefpersonen eerst hun favoriete schilderij kiezen uit de collectie met schilderijen van onder meer Leonardo da Vinci en Vincent Van Gogh. Ook moesten ze een kunstwerk aanwijzen dat ze juist erg lelijk vonden.

Vervolgens kreeg elke deelnemer aan het experiment de opdracht om het ‘mooie’ en het ‘lelijke’ schilderij uitgebreid te bestuderen. Terwijl ze naar het kunstwerk keken, werden ze bestookt met schokjes uit een laserpistool. De schokjes waren volgens de onderzoekers te vergelijken met een prik van een naald.

De resultaten van het experiment verschenen deze week in het Britse tijdschrift

 

New Scientist

Lelijk

Opvallend genoeg bleken de schilderijen invloed te hebben op de pijnbeleving van de proefpersonen. Wanneer hun ogen waren gericht op het kunstwerk dat ze als lelijk beschouwden, was de pijn die ze rapporteerden ongeveer zo intens als mocht worden verwacht. Maar als ze hun favoriete schilderij bestudeerden, gaven ze aan dat dezelfde schokjes veel minder intens aanvoelden.

De hersenactiviteit van de proefpersonen werd ondertussen gemeten met elektroden. En ook uit die gegevens bleek dat ze minder pijnprikkels kregen als ze zich vergaapten aan het schilderij van hun voorkeur.

Schoonheid

Het is langer bekend dat er pijnverlichting optreedt als patiënten in ziekenhuizen worden afgeleid. Maar volgens hoofdonderzoekster Marina de Tommaso is nu voor het eerst aangetoond dat ook de schoonheid van de omgeving de pijnbeleving beïnvloedt.“Ziekenhuizen worden altijd vooral functioneel ingericht’, aldus de onderzoekster in de Britse krant

 

Daily Telegraph. “Maar we denken er ook rekening moet worden gehouden met de esthetische aspecten van de omgeving.”

Schilderijen zouden volgens De Tommaso dan ook een belangrijke functie kunnen vervullen in een ziekenhuis. Wel is het volgens haar een probleem dat schoonheid een erg subjectief begrip is. “De proefpersonen vonden sommige schilderijen lelijk, terwijl experts uit de kunstwereld diezelfde schilderijen als meesterwerken beschouwen.”

Bron: (c) NU.nl/Dennis Rijnvis

Relativeren

Dat zou toch wat zijn als we beter kunnen relativeren. De zaken in het juiste perspectief plaatsen.

Waarom gaan grote zaken altijd goed en zeiken mensen juist over de kleine bedragen  ?

Waarom durf je vol zelfvertrouwen te onderhandelen over een dvd, maar zodra het om een miljoenencontract gaat wordt het spannender.

Waarom spreek je die man/vrouw gewoon aan en heb je een leuk gesprek en raak je gespannen zodra je met een bijzonder mooie creatie te maken hebt.

Het is allemaal maar net waar je het mee vergelijkt, dat is de kunst die sommigen van ons beter verstaan.

Welke van onderstaande cirkels is groter ? Het is maar net waar je het mee vergelijkt.

Vergelijk je jezelf altijd met anderen die meer hebben, het beter hebben dan voel je je steeds slechter, vergelijk je jezelf met mensen die het slechter hebben dan gaat het steeds beter. Als je je kut voelt lees dan eens een boek over iemand die het veel slechter heeft en kijk hoe je je voelt. Dit principe kan ook anders uitwerken:

Wat vindt je er nu echt van ?

Heb je wel eens iemand gesproken die ergens heel enthousiast over was, en vervolgens nooit meer iets liet horen ? Iemand die zegt het met je eens te zijn en vervolgens precies het tegenovergestelde doet ?

Onze onbewuste mening is vaak veel belangrijker dan de bewuste mening. Deze stuurt voor 95% onze acties. We weten vaak niet wat we van iets vinden, maar wat we van iets vinden stuurt wel ons gedrag. Ab Dijksterhuis heeft hier veel onderzoek naar gedaan, uit zijn onderzoeken blijkt dat onbewuste nadenkers vaak de beste voorspellingen doen. Je zet je onbewust aan het werk door een opdracht te geven en dan iets leuks gaat doen of gaan slapen. De term, er een nachtje over slapen, is dus zo gek nog niet.

Ons bewuste verstoort onze mening door zelf verbande en theorietjes te gaan bedenken. Hoe groot is de kans dat je in een casino van de 50 keer een rode of zwarte kaart trekt ? We denken vaak dat dit ongeveer 50% is, maar in feite kan het net zo goed iedere keer een zwarte zijn. Iedere keer is er namelijk een nieuwe kans van 50% op zwart of rood. Ons bewuste gaat verbanden trekken, “als ik al 5 zwarte heb gehad zal het nu wel rood worden.”.

Maar hoe vinden we nu onze onbewuste mening, wat is waar voor ons onbewuste ?

Een goede manier is doorvragen, je eerste reactie is vaak die van je bewuste mening. Door door te vragen kom je vaak een stap verder. “ik vindt het hier fantastisch”, echt ?, “nou ja, de zon schijnt niet zo heel veel en…

Maar ook kun je door te kijken naar je spontane, onmiddelijke reactie op iets onverwachts achter je echte mening komen. Niet zozeer door na te denken.

Als iemand iets verteld, of je ziet iemand die heeft wat jij wilt, of er valt een brief op de mat van een bekende kijk dan eens goed naar je eerste reactie.

Ook vindt je deze door anderen te beoordelen.als je vertelt wat jij vindt wat anderen moeten doen/de wereld zou moeten zijn projecteer je jouw overtuigingen.

Als het niet lukt om je gedachten naar boven te halen, dan kun je ook een van onderstaande vragen proberen.

• “Wat zou ik in die situatie gedacht kunnen hebben?”
• “Wat zou iemand in die situatie gedacht kunnen hebben?”
• “Als je zou mogen raden wat zou je dan gedacht kunnen hebben ?”

Wat ook goed kan werken is een zin vormen over een bepaald onderwerp en die zelf afmaken, als je bijvoorbeeld je onbewuste mening over geld wilt weten kun je beginnen met:

• “Geld zorgt ervoor dat ik ….. “
• “Geld maakt dat ik ……….”

Wil je weten wat iemand anders echt denk dan kun je veel beter een projectietechniek gebruiken. In plaats van te vragen wat iemand zelf er van vindt, kun je beter vragen wat zijn collega’s, vrienden of klas ergens van zou vinden.

In de kinesiologie wordt ook veel gebruik gemaakt van spiertesten om achter je onbewuste mening te komen.

Maak een beslissing

Heb je ook wel eens een situatie gehad over iets waar je eigenlijk geen zin in had, en door het uit te stellen het uiteindelijk erger maakte ? Bijvoorbeeld een e-mail waar je nog antwoord op moest geven maar niet aan toe kwam.

We stellen vaak dingen uit als we een slecht gevoel hebben over de uitkomst en als we niet beslist hebben wat we ermee moeten doen. Als je even rustig de tijd had genomen om te kijken wat het was had het allemaal wel meegevallen en had je er een beslissing over genomen.

Het is dus belangrijk om bij alles wat in onze ervaring binnenkomt even de tijd te nemen om te kijken wat het is en vervolgens een beslissing te maken wat we ermee doen. Doen we dat niet dan maken we het vaak alleen maar erger. Zo erg dat het steeds meer en groter in onze ervaring tegenkomen. We doen dit ook als we niet bepalen wat we met onze gevoelens willen doen. Totdat we ervaren waarom we ze eigenlijk hebben en besluiten of ze wel of niet nuttig zijn kunnen ze voor veel last veroorzaken.

Emoties en gedachten

Er is een leuk psychologisch onderzoek gedaan waaruit blijkt dat de dingen die je herinnert afhankelijk zijn van je humeur. Een groep mensen kreeg twee berichten te lezen, een bericht met een leuk grappig artikel en een niet zo leuk bericht. Na afloop werd de ene helft van de groep gevraagd om een potlood tussen neus en bovenlip te houden en op te schrijven wat ze herinnerden van de artikelen. De andere groep werd gevraagd het potlood tussen de lippen te houden.

Als je het potlood tussen neus en bovenlip houd gaat je gezicht automatisch lachen, het potlood tussen boven- en onderlip zorgt ervoor dat je juist meer sip gaat kijken.

Uit het onderzoek bleek dat de groep die het potlood tussen neus en bovenlip had veel meer gedeelten uit het leuke stuk kon herinneren en de andere groep veel meer uit het minder leuke stuk tekst.

Wat we herinneren en wat we om ons heen zien is dus erg afhankelijk van hoe we ons voelen. Als je een rotdag hebt is ook vaak alles rot. Heb je een leuke dag dan is vaak alles leuk. Maar je kunt je emoties dus van buitenaf beïnvloeden.

Daarnaast weten we dat veel emoties dicht bij elkaar liggen boosheid en woede liggen bijvoorbeeld dichter bij elkaar dan vrolijkheid en woede. Je kunt niet in een keer van een boze bui omslaan naar complete vrolijkheid. Dat gaat emotie voor emotie. Als een vriend een keer woedend is maar hij heeft dit al om kunnen zetten naar boosheid proberen vrienden vaak dingen te zeggen als “joh, het valt wel mee doe eens vrolijk”. Dit werkt vaak alleen maar averechts. En eigenlijk ging het al een stuk beter want hij was niet meer woedend, hij was boos. Vanuit die boosheid kun je door naar een emotie als geirriteerd en zo verder. Veel mensen zijn echter meester om deze spiraal omgekeerd in te zetten.  Als we een situatie ondervinden die niet zo fijn is gaan we ons daar tegen verzetten, met als gevolg nog meer negatieve emotie.

De amerikaanse psycholoog Daniel wegner heeft veel onderzoek gedaan naar pogingen om gedachten te verdringen of onderdrukken. Uit zijn onderzoek blijkt dat dit vaak niet en juist averechts werkt. Als je  iets probeert te verdringen treedt er een proces inwerking dat speurt naar de verboden gedachte. Dit leidt ertoe dat de gedachte juist extra actief wordt en we er juist aan moeten denken. Denk aan het bewaren van een geheim, zodra je een geheim moet bewaren denk je er juist extra vaak aan.

Er zijn verschillende effecten vastgesteld:

• Gevoel: iemand die onder spanning staat en juist zichzelf blij probeert te voelen voelt zich rotter. Andersom werkt dit ook.
• Wie probeert te relaxen onder druk voelt zich meer gespannen. Wie perse wil slapen kan juist niet slapen.
• Wie probeert om juist niet te discrimineren discrimineert juist. Wie perse probeert iets te vinden vindt het niet.

De kunst is om een gedachte te voelen die steeds iets beter voelt. Als je dit interessant vindt dan moet je zeker eens het boek van Esther en Jerry Hicks lezen “De verbazingwekkende kracht van je emoties”. Hoewel dit een nogal zweverig boek is, biedt de essentie wel interessante gedachten.

Onbuigbare arm

Een klassiek voorbeeld is de “onbuigbare arm”. We zijn vaak veel bezig om perse iets voor elkaar te krijgen, of beter nog te voorkomen. Dit kost spanning en uiteindelijk moet je die altijd opgeven. Maar is er een makkelijkere manier om dingen voor elkaar te krijgen ?

Probeer dit experiment eens: strek je arm voor je uit en vraag een partner om die te buigen, jij hebt de taak om ervoor te zorgen dat dit niet lukt. Hoe je je ook inspant, uiteindelijk buigt je partner je arm bijna altijd. Doe nu het volgende, ontspan jezelf en beeld je in dat er vanuit je arm een waterstraal spuit tot een kilometer verder, of beeld je in dat je arm 10 meter lang is en dat je elleboog op de helft van die afstand zit. Heb je dit beeld ? Laat je partner nu nog eens hetzelfde doen. En ?

Hou dit experiment in gedachten als je weer eens aan minder leuke dingen denkt.

http://www.bodymindandmodem.com/CoolKi/Unbend.html

Focuss

Een mooi en bekend experiment is die van de aap en het basketbal. Gedurende een aantal minuten werden mensen gevraagd te tellen hoe vaak het witte team de bal overspeelde. Tijdens het kijken liep er plotseling een man verkleed als gorilla door het beeld. Een groot deel van de participanten bleek na afloop die gorilla helemaal niet gezien te hebben. We zijn vaak zo bezig met onze eigen gedachten en focus dat we zaken (kansen) die recht voor ons liggen niet eens zien.

In de psychologie wordt dit Inattentional blindness genoemd: je bent blind voor dingen waaraan je geen aandacht besteed.

Je weet nu eenmaal niet waarvan je je niet bewust bent. Denk aan de bekende die naast je op het terras zit en die je in eerste instantie niet eens ziet zitten.

Een zelfde experiment werd gedaan met een groep mensen die werden gevraagd om binnen een minuut alle foto’s in een krant te tellen. De organisatie wist dat dit zelfs voor de allersnelsten niet mogelijk was maar dat werd niet verteld aan de deelnemers. Een aantal deelnemers kon echter na enkele seconden de krant al voor zich neerleggen. De rest telde snel verder.

Achteraf bleek dat de onderzoekers op pagina 2 van de krant een advertentie van een halve pagina groot hadden gezet met daarin de tekst: “stop maar met zoeken, er staan 32 foto’s in deze krant”.  Wat is het dat sommige mensen zo’n ontspannen blik geeft waardoor ze wel kansen opmerken die zich voor hen voordoen ?

Het is bekend dat een onderdeel van ons brein het R.E.T. reticular activating system, verantwoordelijk is voor het filteren van informatie die voor ons van belang is. Vandaar dat je, als je besloten hebt welke auto je wilt (een witte ford) overal witte fords ziet rijden.

Het bewustzijn kan maar een ding tegelijk, een interpretatie tegelijk zien. Wat zie je hieronder ? Een indianen opperhoofd die naar links kijkt of een eskimo die voor een zwart gat staat ?

 

Ons bewustzijn is zo beperkt dat het maar 7 stukjes informatie tegelijk bewaren en maximaal 60 bits per seconde kan verwerken. Ons onbewuste kan wel 11,2 miljoen bits per seconde verwerken. Ons gezichtsvermogen is ook behoorlijk krachtig dit kan tot wel 10,2 miljoen bits per seconde zien. Maar door het R.E.T. wordt er veel gefiltert. Ons onbewuste neemt dus veel meer waar maar heeft ook een gevoeliger waarneming dan het bewuste. We zien veel meer dan we denken dat we zien.

De kunst is dus om je r.e.t. zo in te richten dat het focussed op wat jij wilt. Het heeft voor een gedeelte met herkenning te maken. Je kunt naar de tv kijken zonder dat je wat opvalt, maar als een vriend je over een nieuw produkt heeft verteld, valt het daarna wel op als je het op tv ziet. Het is dus blijkbaar belangrijk om op een bepaalde manier al de oplossing voor iets te hebben gezien. Ben je ergens niet blij mee dan zie je alleen maar dat, tot je de oplossing hebt gevonden dan zie je steeds meer bewijzen om dat beeld te staven. Het psychologische mere exposure effect zorgt er voor dat hoemeer we met iets in aanraking komen, we het positiever gaan vinden. Overigens merken we negatieve en bedreigende dingen sneller op dan positieve.

Tijd voor nog een testje ? Oke, steek twee handen voor je uit op schouderbreedte. Kijk nu naar je ene hand. Kun je de andere hand net zo scherp zien ? Nee, kijk eens naar de andere hand, en ?

Strek nu je vinger uit en laat die door de ruimte voor je wijzen terwijl je je focussed op je vinger. Valt het je op dat alles waar je je niet op focussed verder weg lijkt te gaan van je vinger ? Je krijgt waar je op focussed.

Bovengenoemde experimenten over de kranten en de aap zijn beschreven in het boek van Richard Wiseman “the luck factor”. http://www.richardwiseman.com/