Onzin pijnigt het brein

Vertel je ook wel eens dingen terwijl je van binnen weet dat het niet waar is ? Hoe voelt dat ?

Het brein walgt van onwaarheden, ontdekten onderzoekers van de universiteit van Californie onlangs. De onderzoekers legden proefpersonen in een hersenscanner en vroegen hun te oordelen over een aantal stellingen. De onderwerpen varieerden van wiskunde en geografie tot religie en ethiek. Zowel ongeloof (stelling is niet waar) als geloof (stelling is wel waar) activeerde gebieden in het rationale brein: de frontale cortex. Interessant was echter dat bij ongeloof ook de anteriore insula oplichtte, een gebiedje in ons emotionele brein dat bekendstaat om zijn activiteit bij pijn en walging. Kennelijk houdt het brein niet van onwaarheden. Zelfs niet als het om iets onpersoonlijks gaat als topografie.

Bron: annals of neurology, january 2008

Een ding tegelijk !

We proberen vaak grote zaken in een keer op te lossen, maar dat kan helemaal niet. Je kunt geen “project” doen zoals David Allen al aantoonde. Het enige wat je kunt doen is het opdelen in kleine stapjes en die kleinste acties uitvoeren.

Zo werkt het ook vaak met onze gedachten, je denkt bijvoorbeeld dat mensen niet zoveel commentaar zouden moeten leveren. Die gedachte projecteer je overal op. Om nu in een keer overal te onderzoeken of dat zo is maakt het onmogelijk. Dus wat je doet is dat je een specifiek voorbeeld in gedachten neemt en daarvoor gaat onderzoeken of het wel of niet waar is. Als dat is gelukt zul je zien dat je alle andere situaties in eens ook met andere ogen gaat bekijken.

Als je een klein probleempje hebt opgelost, heb je waarschijnlijk ook heel veel andere problemen opgelost.

Begin klein en vandaaruit komt de volgende. De beroemde filmster is niet begonnen met die blockbuster, hij is begonnen in en klein toneelstuk en heeft vandaaruit zichzelf stap voor stap opgewerkt naar het volgende niveau. De rockband speelde ook niet in een keer voor volle stadions.  

Ik hoorde eens de beheerder van een sporthal vertellen dat hij zodra er een kras op een deur stond hij deze meteen weghaalde. Zou hij dat niet doen dan zou de deur binnen de kortste keren vol staan.

 

Op deze manier is in de jaren negentig ook de criminaliteit in New York aangepakt. Niet door de grote criminelen te vangen, maar door alle kleine irritaties weg te nemen die uiteindelijk het criminele climaat schepten. Zo werd er extra gecontroleerd op zwartrijders, werd graffiti constant van pleinen en metro’s weggehaald. Het resultaat moet je maar eens lezen in Malcolm Gladwell’s boek “The Tipping point”.

 

Uit onderzoek blijkt dat als je mensen vraagt om eerst een klein bordje voor het raam te hangen met jouw promotie, ze daarna veel sneller geneigd zijn om een groot bord in de tuin te hangen. Als je dat meteen had gevraagd was dat veel moeilijker geweest. En duik jij meteen met een man/vrouw het bed in of bouw je dat rustig stap voor stap op ?

Verkopers kennen dit ook, als je eerste salesbelletje niet lekker gaat beïnvloed dat de hele cyclus daarna. Ligt dan aan de mensen of …

In Hong Kong krijg je vaak veel korting als je de eerste verkoop van de dag voor die winkelier doet. Dit heeft ook allemaal te maken met het boiling frog syndroom.

 

Als je dit interessant vindt kijk dan eens naar het verhaal van one red paperclip. Een jongen begon met een rode paperclip te ruilen tegen steeds iets groters tot hij uiteindelijk na een jaar een huis had. http://oneredpaperclip.blogspot.com/

Als je een blad papier zou pakken en het 50 x zou dubbelvouwen hoe hoog zou het zijn ? Misschien zo hoog als je deur ?

De waarheid is dat het de afstand tot de zon is. Dit voor ons brein onlogische principe verklaart waarom kleine zaken in een keer heel groot kunnen worden.

Relativeren

Dat zou toch wat zijn als we beter kunnen relativeren. De zaken in het juiste perspectief plaatsen.

Waarom gaan grote zaken altijd goed en zeiken mensen juist over de kleine bedragen  ?

Waarom durf je vol zelfvertrouwen te onderhandelen over een dvd, maar zodra het om een miljoenencontract gaat wordt het spannender.

Waarom spreek je die man/vrouw gewoon aan en heb je een leuk gesprek en raak je gespannen zodra je met een bijzonder mooie creatie te maken hebt.

Het is allemaal maar net waar je het mee vergelijkt, dat is de kunst die sommigen van ons beter verstaan.

Welke van onderstaande cirkels is groter ? Het is maar net waar je het mee vergelijkt.

Vergelijk je jezelf altijd met anderen die meer hebben, het beter hebben dan voel je je steeds slechter, vergelijk je jezelf met mensen die het slechter hebben dan gaat het steeds beter. Als je je kut voelt lees dan eens een boek over iemand die het veel slechter heeft en kijk hoe je je voelt. Dit principe kan ook anders uitwerken:

Boiling frog syndroom

Er wordt gezegd dat als je een kikker in een pan koud water legt, en het water laat opwarmen tot het kookpunt de kikker langzaam opwarmt tot hij doodgaat. Gooi je echter een kikker in een pan kokend water dan zal hij eruit springen. Hetzelfde werkt dit voor onze eigen situatie. Omdat we dagelijks ons wereldje om ons heen creeeren zien we niet dat we dit zelf doen. Als je voor de eerste keer ergens komt heb je een veel betere blik op wat er gebeurt dan als je al een tijdje ergens bent. De kunst is om tijdig in te zien waar je met je huidige acties op af stevent en als dat beeld je niet bevalt om te draaien. Kijk naar de vrienden die je hebt, je banksaldo gedurende de afgelopen jaren, je kledingstijl en verander !

We zijn ons vaak niet bewust dat we onze situatie zelf creeeren als we dat zouden zien zouden we wegspringen. Inspirerend filmpje hieronder.

Mazzel ?

In Richard Wiseman’s onderzoek toont hij aan dat mensen die gelukkiger zijn of meer geluk hebben een paar dingen significant anders doen. Deze principes zijn: Ze creeeren meer kansen, luisteren naar hun intuitie, zien de positieve kant van tegenslag, en ze verwachten geluk.

In onderstaand filmpje zie je Richard Wiseman in gesprek met Chris Gardner. Een van de meest succesvolle beurshandelaars ter wereld en inspiratie voor Will Smith’s film “The pursuit of hapiness”.

Wat vindt je er nu echt van ?

Heb je wel eens iemand gesproken die ergens heel enthousiast over was, en vervolgens nooit meer iets liet horen ? Iemand die zegt het met je eens te zijn en vervolgens precies het tegenovergestelde doet ?

Onze onbewuste mening is vaak veel belangrijker dan de bewuste mening. Deze stuurt voor 95% onze acties. We weten vaak niet wat we van iets vinden, maar wat we van iets vinden stuurt wel ons gedrag. Ab Dijksterhuis heeft hier veel onderzoek naar gedaan, uit zijn onderzoeken blijkt dat onbewuste nadenkers vaak de beste voorspellingen doen. Je zet je onbewust aan het werk door een opdracht te geven en dan iets leuks gaat doen of gaan slapen. De term, er een nachtje over slapen, is dus zo gek nog niet.

Ons bewuste verstoort onze mening door zelf verbande en theorietjes te gaan bedenken. Hoe groot is de kans dat je in een casino van de 50 keer een rode of zwarte kaart trekt ? We denken vaak dat dit ongeveer 50% is, maar in feite kan het net zo goed iedere keer een zwarte zijn. Iedere keer is er namelijk een nieuwe kans van 50% op zwart of rood. Ons bewuste gaat verbanden trekken, “als ik al 5 zwarte heb gehad zal het nu wel rood worden.”.

Maar hoe vinden we nu onze onbewuste mening, wat is waar voor ons onbewuste ?

Een goede manier is doorvragen, je eerste reactie is vaak die van je bewuste mening. Door door te vragen kom je vaak een stap verder. “ik vindt het hier fantastisch”, echt ?, “nou ja, de zon schijnt niet zo heel veel en…

Maar ook kun je door te kijken naar je spontane, onmiddelijke reactie op iets onverwachts achter je echte mening komen. Niet zozeer door na te denken.

Als iemand iets verteld, of je ziet iemand die heeft wat jij wilt, of er valt een brief op de mat van een bekende kijk dan eens goed naar je eerste reactie.

Ook vindt je deze door anderen te beoordelen.als je vertelt wat jij vindt wat anderen moeten doen/de wereld zou moeten zijn projecteer je jouw overtuigingen.

Als het niet lukt om je gedachten naar boven te halen, dan kun je ook een van onderstaande vragen proberen.

• “Wat zou ik in die situatie gedacht kunnen hebben?”
• “Wat zou iemand in die situatie gedacht kunnen hebben?”
• “Als je zou mogen raden wat zou je dan gedacht kunnen hebben ?”

Wat ook goed kan werken is een zin vormen over een bepaald onderwerp en die zelf afmaken, als je bijvoorbeeld je onbewuste mening over geld wilt weten kun je beginnen met:

• “Geld zorgt ervoor dat ik ….. “
• “Geld maakt dat ik ……….”

Wil je weten wat iemand anders echt denk dan kun je veel beter een projectietechniek gebruiken. In plaats van te vragen wat iemand zelf er van vindt, kun je beter vragen wat zijn collega’s, vrienden of klas ergens van zou vinden.

In de kinesiologie wordt ook veel gebruik gemaakt van spiertesten om achter je onbewuste mening te komen.

Maak een beslissing

Heb je ook wel eens een situatie gehad over iets waar je eigenlijk geen zin in had, en door het uit te stellen het uiteindelijk erger maakte ? Bijvoorbeeld een e-mail waar je nog antwoord op moest geven maar niet aan toe kwam.

We stellen vaak dingen uit als we een slecht gevoel hebben over de uitkomst en als we niet beslist hebben wat we ermee moeten doen. Als je even rustig de tijd had genomen om te kijken wat het was had het allemaal wel meegevallen en had je er een beslissing over genomen.

Het is dus belangrijk om bij alles wat in onze ervaring binnenkomt even de tijd te nemen om te kijken wat het is en vervolgens een beslissing te maken wat we ermee doen. Doen we dat niet dan maken we het vaak alleen maar erger. Zo erg dat het steeds meer en groter in onze ervaring tegenkomen. We doen dit ook als we niet bepalen wat we met onze gevoelens willen doen. Totdat we ervaren waarom we ze eigenlijk hebben en besluiten of ze wel of niet nuttig zijn kunnen ze voor veel last veroorzaken.

Emoties en gedachten

Er is een leuk psychologisch onderzoek gedaan waaruit blijkt dat de dingen die je herinnert afhankelijk zijn van je humeur. Een groep mensen kreeg twee berichten te lezen, een bericht met een leuk grappig artikel en een niet zo leuk bericht. Na afloop werd de ene helft van de groep gevraagd om een potlood tussen neus en bovenlip te houden en op te schrijven wat ze herinnerden van de artikelen. De andere groep werd gevraagd het potlood tussen de lippen te houden.

Als je het potlood tussen neus en bovenlip houd gaat je gezicht automatisch lachen, het potlood tussen boven- en onderlip zorgt ervoor dat je juist meer sip gaat kijken.

Uit het onderzoek bleek dat de groep die het potlood tussen neus en bovenlip had veel meer gedeelten uit het leuke stuk kon herinneren en de andere groep veel meer uit het minder leuke stuk tekst.

Wat we herinneren en wat we om ons heen zien is dus erg afhankelijk van hoe we ons voelen. Als je een rotdag hebt is ook vaak alles rot. Heb je een leuke dag dan is vaak alles leuk. Maar je kunt je emoties dus van buitenaf beïnvloeden.

Daarnaast weten we dat veel emoties dicht bij elkaar liggen boosheid en woede liggen bijvoorbeeld dichter bij elkaar dan vrolijkheid en woede. Je kunt niet in een keer van een boze bui omslaan naar complete vrolijkheid. Dat gaat emotie voor emotie. Als een vriend een keer woedend is maar hij heeft dit al om kunnen zetten naar boosheid proberen vrienden vaak dingen te zeggen als “joh, het valt wel mee doe eens vrolijk”. Dit werkt vaak alleen maar averechts. En eigenlijk ging het al een stuk beter want hij was niet meer woedend, hij was boos. Vanuit die boosheid kun je door naar een emotie als geirriteerd en zo verder. Veel mensen zijn echter meester om deze spiraal omgekeerd in te zetten.  Als we een situatie ondervinden die niet zo fijn is gaan we ons daar tegen verzetten, met als gevolg nog meer negatieve emotie.

De amerikaanse psycholoog Daniel wegner heeft veel onderzoek gedaan naar pogingen om gedachten te verdringen of onderdrukken. Uit zijn onderzoek blijkt dat dit vaak niet en juist averechts werkt. Als je  iets probeert te verdringen treedt er een proces inwerking dat speurt naar de verboden gedachte. Dit leidt ertoe dat de gedachte juist extra actief wordt en we er juist aan moeten denken. Denk aan het bewaren van een geheim, zodra je een geheim moet bewaren denk je er juist extra vaak aan.

Er zijn verschillende effecten vastgesteld:

• Gevoel: iemand die onder spanning staat en juist zichzelf blij probeert te voelen voelt zich rotter. Andersom werkt dit ook.
• Wie probeert te relaxen onder druk voelt zich meer gespannen. Wie perse wil slapen kan juist niet slapen.
• Wie probeert om juist niet te discrimineren discrimineert juist. Wie perse probeert iets te vinden vindt het niet.

De kunst is om een gedachte te voelen die steeds iets beter voelt. Als je dit interessant vindt dan moet je zeker eens het boek van Esther en Jerry Hicks lezen “De verbazingwekkende kracht van je emoties”. Hoewel dit een nogal zweverig boek is, biedt de essentie wel interessante gedachten.

We weten vaak wel wat goed is voor ons

We gaan naar de dokter, lezen boeken, blijven zeuren maar vaak weten we van binnen wel wat goed is voor ons. Als je in je auto rijd weet je wel dat je eigenlijk een gordel aan moet, maar iets in je zorgt ervoor dat je het toch niet doet. Als je dan een politie-auto ziet word je eraan herinnert om te doen waarvan je weet dat je het moet doen. Hetzelfde geld voor goede voornemens, hoe vaak heb je je wel niet voorgenomen om beter voor jezelf op te komen met salarisonderhandelingen, te stoppen met roken etc. Daarna maken we onszelf toch wijs dat het nu niet zo belangrijk is, dat komt later wel uitstelgedrag dus. Toch blijven we het doen.

Hoe komt het en hoe kunnen we ervoor zorgen dat we voor onszelf kiezen ?

Oorzaak en gevolg

We ergeren ons vaak aan iets dat gebeurt, maar onze reactie daarop is vaak juist de oorzaak. Een mooi verhaal gaat over een springruiter waarvan het paard net voor de 1e hindernis weigert. De ruiter baalt en wordt kwaad op het paard, dat terwijl het paard juist weigerde omdat het voelde dat de ruiter bang is.

We willen vaak de oorzaak van onze realiteit niet zien. Maar vaak zit die in onszelf. Als we die toch eens konden vinden. Ik kijk vaak naar programma’s als super nanny en Gordon ramsy. Zij komen dan in situaties waar het niet zo goed gaat en de vader,moeder of restaurant eigenaar ten einde raad is. 

Stap 1 die dan gezet wordt is de realiteit bekijken, wat gebeurt er en hoe reageren de ouders/eigenaars. Die reacties komen altijd voort uit bepaalde overtuigingen. De kunst is om hen bewust te maken van hun eigen gedrag en de gevolgen en daarna een omkering voor elkaar te weten te krijgen.

We denken vaak waarom we iets weten maar vaak is dat helemaal niet zo. We interpreteren het achteraf. Oorzaak en gevolg liggen vaak andersom: kandidaten die gaan winnen in een verkiezing krijgen vaak geld van kiezers die hen willen ondersteunen terwijl ze het helemaal niet nodig hebben. Het lijkt dan of rijke kandidaten makkelijker winnen. Wie bewuster nadenkt is minder consequent: Het leidt je juist verder weg van je eigenlijke (onbewuste) mening

Rokers roken niet omdat ze dan cool zijn ze zijn cool en daarom roken ze

Mensen helpen niet bij een aanval of een meisje dat in de rivier verdrinkt ondanks dat ze met zoveel zijn maar omdat ze met zoveel zijn.

 

de timing tussen gebeurtenissen moet kloppen om oorzaak en gevolg af te leiden.

We kunnen iets doen met een bepaald gevolg waarbij we minder het gevoel hebben dat we dit echt wilden

Andersom kan ook: als je ondanks een sterke drang naar een sigaret ervan af kunt blijven ervaar je veel “wil”

Als je denkt aan een biertje en je doet het vervolgens ook dan ervaar je veel wil. Als je er niet bewust aan denkt en je doet het ervaar je minder wil. In beide gevallen is het onbewuste actief geweest. Als je denkt aan een ketting die in een bepaalde richting beweegt doe je dit vaak zelf subtiel.